جشن باد بره – قم

Mehmoonifinal2

روز بیست و دوم هر ما باد نام دارد. این واژه در اوستا وات و در فارسی جدید باد شده است ویکی از ایزدان در دین زتشتی است. ابوریحان بیرونی می گوید در قم  و حوالی آن باد روز با مراسم بسیار مفصلی که با شادی و پایکوبی همراه است برگزار می شود و بازاری تدارک می بینند که در آن بازار وسایل شادی و رفت و آمد و گونه ای کارناوال بر پا می گردد. اما در اصفهان این روز را کژین می نامند و جشنی که تدارک  می شود به مدت یک هفته چون جشن های بزرگ به طول می انجامد.

کوشیار در کتاب المدخل فیناعه احکام النجوم این روز را جن واذیره و در زیج خود جشن باذوره  ضبط کرده است. در کتاب منتهی الادراک جشن واذبره آمده است. اما در برهان قاطع- جشن بادبره و همچنین در کتاب دبستان مازدیسنی بادبره ثبت شده است. سه مورد نخست آشکار است که شکلی قدیم از ضبط باد بره می باشد.اما شرح دو کتاب اخیر یکسان می باشد. وجه تسمیه این جشن در وجه انتساب عنوان ان است به باد برده:(…. گویند هفت سال در ایران باد نیامد. در این روز شبانی پیش کسرا آمد گفت که دوش آن مقدار بادآمد که موی بر پشت گوسفندان بجنبید. پس از آن روز نشاطی کردند و خوشحالی نمودند وبه این نام شهرت یافت). و سالیان پس از آن بدان خاطر جشن بادبره برگزار شد. شهمردان بن ابی الخیر،  در روضه المنجمین که حدود ۴۵۶ – ۴۷۰ هجری – نوشته شده از این جشن به صورت باد بزه یاد کرده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>