ساری

 
 

دریاچه چورت ساری

dccqykdcqfnk

یکی از جذاب ترین و زیباترین جاذبه های گردشگری تفریحی استان مازندران دریاچه چورت می باشد. دریاچه چورت یکی از زیباترین دریاچه‌های ایران است که با حضور در اطراف آن برای ساعاتی هم که شده می‌توانید خودتان را از هیاهوی زندگی شهری دور کنید. دریاچه چورت در شمال شرقی استان مازندران و بخش چهاردانگه شهرستان ساری قرار دارد. اگر از تاریخ این دریاچه بخواهید بدانید، باید بگوییم که چورت در سال ۱۳۲۰ بر اثر زمین لرزه و رانش زمین و در پی آن بسته شدن مسیر آب چشمه ای که در کنار دریاچه قرار دارد، بوجود آمده است.وسعت این دریاچه حدود ۲٫۵ هکتار است و محلی ها به آن، دریاچه میانشه هم می گویند اما به دلیل نزدیکی آن به روستای چورت به این نام خوانده می شود.برای دسترسی به این مکان زیبا می توانید از دل جنگل گذر کنید و لذتی وصف ناپذیر در میان درختان سرسبز تجربه کنید.

این دریاچه کجاست؟  ایران زیبا استانی دارد که بهشت روی زمین است و امید است نمیرد هر آنکه این بهشت را ندیده است. این بهشت روی زمین، مازندران روح نواز است. در ۷۱ کیلومتری ساری که یکی از شهرهای زیبا و دل نواز استان مازندران است، در فاصلۀ ۳۰۹ کیلومتری از تهران بزرگ در دل کوه‌های البرز روستای کوچکی وجود دارد به نام چورت. از این روستا که بگذرید به یک دریاچه می‌رسید. اسم اصلی این دریاچه میانشه است. اما چون نزدیک‌ترین روستا به این دریاچه چورت نام دارد، این دریاچه نیز به این نام شهرت پیدا کرده است. با احتساب این موارد شما می‌توانید با اجاره ویلا در ساری به دریاچۀ چورت سفر کنید و هوای بهشتی آن را تنفس کنید.

موقعیت جغرافیایی دریاچه چورت ساری : موقعیت جغرافیایی دریاچه چورت در شمال شرقی استان مازندران N362220 و E533001 و بخش چهاردانگه شهرستان ساری واقع است. این دریاچه تقریبا ۲٫۵ هکتار وسعت دارد در میان محلی ها دریاچه میانشه معروف است ولی به دلیل اینکه به روستای چورت نزدیک است به این نام خوانده می شود.

دریاچه چورت ( میانشه ) و شکل گیری آن : جالب است بدانید دریاچه چورت با وقوع زلزله در سال ۱۳۱۸ و بر اثر رانش زمین و بسته شدن مسیر آب چشمه های اطراف پدید آمد و اهالی این منطقه را شگفت زده کرد. دریاچه ای که معروف به خواهرخوانده دریای مازندران شد.

زیبایی‌های بی نظیر اطراف دریاچه : به حتم خاصیت اصلی این دریاچۀ بهشتی, سبزی اطراف آن است. مگر هست نقطه‌ای در مازندران زیبا که از سبزی بی نصیب باشد؟ چورت هم مسلماً از این قاعده مستثنی نیست. در اطراف این دریاچه تا بخواهید درختان ازگیل و گردو می‌بینید. علاوه بر آن عطر دل انگیز پونه و آویشن را حس می‌کنید که در فضا پیچیده است و رؤیای بهشت را قوت می‌بخشد. اگر پاییز مهمان چورت باشید به قطع با گردو و ازگیل‌های رسیده از شما میزبانی خواهد کرد. بنابر منشأ ایجاد دریاچه که در بند قبل ذکر شد؛ کف دریاچه شواهد باقی مانده از درختچه‌ها و درخت‌های قدیمی خود را به نمایش می‌گذارد، مخصوصاً وقتی که آب دریاچه کم می‌شود و سطح آب فروکش می‌کند بیشتر خودنمایی می‌کنند.

راههای انتقال ماهی ها به دریاچه چورت : پرندگان دریایی یکی از مهم ترین عوامل انتقال ماهی ها به این دریاچه میباشند به علت اینکه تخم اکثر ماهی ها لابلای پره های آن ها باقی مانده زمانی که به مناطق دیگر سفر می کنند همان تخم های باقی مانده لای پر ها به مکان جدید انتقال می یابد بعضی از افراد می گویند:این دریاچه دارای ماهی می باشد و ماهی های موجود در آن توسط افراد محلی به دریاچه انداخته شده اند.

تفریحات دریاچه چورت :  از مهم ترین تفریحات این دریاچه ماهیگیری گردشگران می باشد و همچنین قایق سواری یکی از مهیج ترین تفریحاتی می باشد که در این دریاچه می توان از آن لذت برد تفریحات لذت بخشی که در عین حال آرامش بخش نیز می باشند. باز هم تاکید می کنیم آرامشی که در دریاچه چورت وجود دارد را حتماً از نزدیک لمس کنید. ناگفته نماند در جاده دریاچه چورت قایقی برای اجاره دادن وجود ندارد و علاقه مندان به این ورزش خودشان به همراه خود قایق های بادی را می آورند و مورد استفاده قرار می دهند.

شنا در دریاچه ی چورت ممنوع : در این دریاچه هرگز شنا نکنید زیرا به دلیل وجود بوته ها و گیاهان در کف این دریاچه شنا کردن در دریاچه چورت کاری نادرست است وخطرات زیادی در پی دارد پس شما به همان دیدن دریاچه و منظره ی زیبای آن قانع باشید و فکر شنا را در این دریاچه از سر بیرون کنید.

امکانات رفاهی دریاچه چورت : برخلاف اینکه در مسیر منتهی به دریاچه امکاناتی از قبیل سرویس بهداشتی وجود دارد اما در خود دریاچه متاسفانه هیچ گونه امکانات رفاهی همچون مغازه و سرویس بهداشتی تعبیه نشده است و برای اسکان و استراحت گردشگران باید در کنار دریاچه چادر مسافرتی برپا کنند البته این روش اسکان نیز خالی از لطف نیست چرا که شب را با صدای پرندگان و قورباغه های دریاچه به صبح می رسانند و یک شب به یاد ماندنی و دور از هیاهوی شهر در دل طبیعت به سر می برند.

زمان مناسب برای دیدن دریاچه چورت : ممکن است برایتان جای سوال باشد که بهترین زمان برای دیدن این دریاچه کدام یک از فصل های سال می باشد ما به شما پیشنهاد می کنیم برای بازدید از این دریاچه شگفت انگیز فصل بهار و تابستان و پاییز را انتخاب نمایید ولی با توجه به توضیحات بخش گردشگری نمناک این را هم بدانید که پیشنهاد ما دلیل بر این نیست که زیبایی این دریاچه در فصل زمستان کم باشد بلکه در فصل زمستان دسترسی به این دریاچه به قدری دشوار می باشد وگرنه در این فصل هم زیبایی خیره کننده ای را به خود می گیرد.

راه های رسیدن به دریاچه:  برای رسیدن به این منطقه ۳ راه وجود دارد، یکی ازآن ها از طریق سمنان است، در این مسیر بعد از سمنان به سمت شهمیرزاد حرکت کرده و بعد از آن مسیرکیاسر را انتخاب می کنیم.  پس از طی تقریبا ۱۵۰ کیلومترو پشت سر گذاشتن کیاسر، بعد از پل فلزی، تابلوی ورودی روستای چورت را مشاهده می کنیم.بعد از طی مسافتی در حدود ۱۵ کیلومتر به روستای چورت می رسیم. این روستا تا دریاچه تقریبا ۱۰ کیلومتر فاصله دارد. مسیر دوم از شهر ساری است که در این مسیردرحد فاصل ساری به سمت کیاسر تابلوی روستای چورت دیده می شود، که یک مسیر فرعی است و بهتر است از ساکنین محلی یا راهنما کمک گرفت. پس ازحدود ۱۵ کیلومتر روستای چورت قرار گرفته است که با گذر از آن و پس از طی مسیری ۱۰ کیلومتری و خاکی به دریاچه چورت می رسیم. مسیر دسترسی دیگر از طریق جاده ی فیروزکوه است، در این مسیرگردشگران باید پس از رسیدن به پل سفید مسیر جاده پریم شهر را ادامه داده سپس مسیر روستای چورت را در پیش گرفته تا به دریاچه برسند. در این مسیر پرس و جو از ساکنین محلی برای انتخاب درست راه پیشنهاد می شود.

پل محمد حسنخانی

2016492372835890a

این اثر در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل محمد حسن خان در سه کیلومترى جنوب شهر بابل، بر سر راه قدیم آمل به بابل و بر روى رودخانه بابل احداث شده است. براساس متون تاریخى نزدیک این شهر، پل چوبى وجود داشت که مسعود غزنوى با لشکریانش به سختى از آن عبور کردند. بعدها به دستور نصیرالدوله شاه غازی پادشاه طبرستان پلى از خشت و آهک به جاى این پل بنا شد. در نیمه دوم قرن دوازدهم هجری، محمد حسن خان قاجار، نیاى آقامحمدخان با صرف دوازده هزار تومان پل آجرى عظیمى بنا کرد که اکنون نیز به نام او پابرجاست. این پل داراى هشت چشمه است و بدنه آن با طاق نماهاى بلند کشیده و یک ردیف طاق نماهاى کوچک آجرى تزیین شده است. این پل تاریخی در اواخر دورهٔ زندیه و اوایل قاجاری بدست والی بارفروش (بابل) “محمد حسنخان”، ( که برخی او را منصوب به ایل قاجار نیز می دانند) به گونه امروزی ساخته شده است، یکی از موارد شاخص این بنا که به گونه معماری صفوی می باشد استفاده از سفیدهٔ تخم مرغ (به گفته برخی زرده تخم مرغ و ساروج) در ساخت آن می باشد، این اثر تاریخی۶ متر پهنا و ۱۴۰ متر درازا و دارای ۸ تاق چشمه است که پهنای ۶ چشمهٔ بزرگتر آن هرکدام ۷۵۵ سانتی متر و بلندای این پل تا رودخانه (بابلرورد) ۱۱متر می باشد.

آداب و رسوم مردم مازندران در ماه رمضان

201551819444710a

مردم مازندران هم اگرچه در اصلی ترین ویژگی های ماه رمضان با بقیه شهرهای کشور مشترک هستند، اما آداب و رسوم خاص خودشان را دارند که این ماه را برای آنها بومی تر و دوست داشتنی تر می کند. آنها در این ماه نذورات مختلفی دارند که مهم ترین آنها، به استقبال رمضان رفتن از سه روز قبل است. مازندرانی ها سه روز پیش از ماه مبارک رمضان روزه نذری می گیرند به این امید که خداوند حاجات آنها را برآورده کند. آنها همچنین برای برآورده شدن حاجاتشان در ماه مبارک رمضان ختم انعام می گیرند و برای این کار از کسانی که در قرائت قرآن تبحر دارند دعوت می‌کنند و به هنگام خواندن قرآن مقداری نمک، چند قرص نان و چند ظرف آب در سینی بزرگی می‌گذارند و در مجلس قرار می‌دهند. بعد از خواندن سوره انعام افراد روزه خود را با غذاهایی که در سینی قرار دارد باز می‌کنند و نان‌های باقی‌مانده را به عنوان تبرک در سفره نان قرار می‌دهند تا برکت پیدا کند و در ادامه صاحب مجلس سفره افطار را پهن می‌کند.

نذر پسر : قدیم در مازندران رسم بود افرادی که فرزند پسر می‌خواستند نذر می‌کردند که در طول ماه مبارک رمضان مردم را برای خوردن سحری بیدار کنند، به این صورت که یک پیت حلبی خالی به گردن خود می‌آویختند و با چوب به آن ضربه می‌زدند تا مردم برای سحری بیدار شوند که البته این رسم‌ها هم‌اکنون از بین رفته است. نذر حلوا از دیگر نذورات مردم این منطقه است که در شب ۱۵ ماه مبارک رمضان هم‌زمان با میلاد امام حسن مجتبی (ع) زنان به عنوان نذر قند، چای، خرما و زغال به مسجد می‌برند که این کار تا پایان ماه مبارک رمضان ادامه دارد. البته در کنار این مواد حلوا، آش، زولبیا و بامیه سنتی، فرنی، آبگوشت و باقلای پخته با پلو به میان روزه‌داران می‌برند. ساروی ها هم یک رسم خداپسندانه داشتند که در زمان افطار هر کس نذری داشت مجمعه‌ای از کل نذورات خود را به عنوان افطاری درست می‌کرد و به زندان شهر می‌برد. رد پای این نذر را اگرچه کمرنگ، اما هنوز هم می توان در شهرهای کوچک این استان دید. مازندرانی ها رسم جالبی برای روزه اولی ها دارند. آنها برای نوجوانان تازه مکلف شده شان، هدیه ای می خرند که چیزی در مایه های همان زیرلفظی عروس هاست! به این ترتیب که نوجوان تا زمانی که از جانب بزرگ‌ترها هدیه «روزه‌سری» را نگیرد، افطار نمی‌کند!

عزاداری : مردم مازندران از شب نوزدهم تا آخر ماه رمضان در مدح امام علی (ع) شعر می‌گویند و نذورات خود را به صورت پول داخل کشکول می‌گذارند. در آن شب خرما، شربت زعفرانی و فرنی به عنوان میان روزه داران پخش می کنند و ارادت خود را به این شب ها، به این شکل نشان می دهند.

روزه‌سری : مازندرانی ها رسم جالبی برای روزه اولی ها دارند. آنها برای نوجوانان تازه مکلف شده شان، هدیه ای می خرند که چیزی در مایه های همان زیرلفظی عروس هاست! به این ترتیب که نوجوان تا زمانی که از جانب بزرگ‌ترها هدیه «روزه‌سری» را نگیرد، افطار نمی‌کند! این هدایا معمولاً شامل چادر نماز و طلاجات برای دخترها و پول و انواع نقره‌جات قدیمی برای پسران است. مازندرانی ها ترجیح می دهند افطارشان را هر قدر هم که ساده باشد، با خانواده و فامیل شریک شوند و بنابراین در خانواده های گسترده مازندرانی، تقریبا هر شب مهمانی افطار برپاست.

سحر و افطار : مازندرانی‌های قدیم هنوز هم تا سحر نمی‌خوابند، آنها نماز نافله شب می‌خوانند و به ویژه مناجات حضرت امیر در مسجد امیر را به نام مولا یا مولا زمزمه می‌کنند. زنان مازندرانی سحری را همان سحر می پزند و با صدای خروس و یا با سحر‌خوانی آواز‌خوانان خود را برای سحر آماده می‌‌کنند. در قدیم، سحر‌خوانان با صدای بلند می‌خواندند: سحر شد بپا خیز هنگام نماز است و همسایه‌ها نیز با این آواز دیگران را برای سحری در صورت خواب بودن بیدار می‌کردند. قرائت مناجات ابوحمزه ثمالی و خواندن یک جزء از قرآن توسط با‌سوادان از دیگر سنت‌های مردم مازندران بوده است.

خوردنی های رمضانی : آش ساک، کوکو، شامی سبزی، تخم مرغ و برنج و در قدیم نیز قرقناق از غذاهای محلی مازندران بود که اعتقاد داشتند خوردن این غذاها در طول روز مانع گرسنگی و ضعف می‌شود. مازندرانی ها ترجیح می دهند افطارشان را هر قدر هم که ساده باشد، با خانواده و فامیل شریک شوند و بنابراین در خانواده های گسترده مازندرانی، تقریبا هر شب مهمانی افطار برپاست.

 وداع با ماه مبارک رمضان :این مراسم در مازندران از شب ۲۷ ماه مبارک رمضان برگزار می‌شود. در این شب‌ها مداحان و مبلغان دینی ندای خوش‌‌ الوداع با رمضان، الوداع شهر نور و القرآن را سروده و با اشعار زیبایی از سروده‌های محلی با ماه رمضان وداع می‌کنند و برای ورود به ماه شوال و بزرگ‌ترین عید اسلامی آماده می‌شوند. در این ماه فوت کردن به قند و بستن گره به نخ هنگام خواندن دعای جوشن کبیر و دادن آن به مریض برای شفا نیز رسم است. مردم مازندران در شب ضربت خوردن حضرت علی (ع) خوردن شیرینی را حرام می‌دانند.